MK 9-2-13 സീറോ-മലബാർ I ഞായർ Eliya Sleeva Moosa

ക്രിസ്തുവിൽ പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മെ താബോർ മലയിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവിടെ യേശു പത്രോസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നിവരുടെ മുമ്പിൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു, അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മിന്നിമറഞ്ഞ വെള്ളയായി മാറി. മേഘത്തിൽ നിന്ന് പിതാവിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി: “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയ പുത്രൻ. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിൻ.” ജോക്ക്: എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ കഥ ഓർമ്മ വരുന്നു. ഒരു വയോധികനായ അയർലൻഡ് വിശ്വാസിയായ ഷോൺ, തിരുസമ്മേളനത്തിന് ശേഷം തന്റെ പുരോഹിതനെ സമീപിച്ചു, വളരെ വിഷമത്തോടെ. “ഫാദർ,” ഷോൺ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് ഒരു വലിയ പ്രശ്നമുണ്ട്. എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും, വിശുദ്ധീകരണത്തിന് ശേഷം, ഞാൻ മൂന്നാം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഒരു കണ്ണുതെറ്റിക്കുന്ന വെളിച്ചം കാണുന്നു, എന്റെ ഹൃദയം സ്വർഗ്ഗീയ സന്തോഷത്തോടെ ഇടിക്കുന്നു, ഞാൻ ദൈവദർശനം അനുഭവിക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു!” പുരോഹിതൻ കണ്ണട ശരിയാക്കി, കരുണയോടെ ഷോണിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “ഷോൺ, അത് രൂപാന്തരം അല്ല. അത് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് സൂര്യപ്രകാശം സ്റ്റെയിൻഡ്-ഗ്ലാസ് ജനലിൽ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ തലയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നതാണ്—നിങ്ങൾ പ്രഭാതഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കിയതിനാൽ നിങ്ങളുടെ രക്തസമ്മർദ്ദം ഉയർന്നതുമാണ്.” ഹാസ്യത്തിലുപോലും നാം സത്യത്തെ കാണുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം എല്ലായ്പ്പോഴും നാം കരുതുന്നതുപോലെ അല്ല—അത് ക്രിസ്തുവിൽ വെളിപ്പെടുന്നു, പലപ്പോഴും സാധാരണ അടയാളങ്ങളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കഥ: വിശുദ്ധ തെരേസിന്റെ ദർശനം 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം, ലിസ്യുവിലെ കാർമൽ ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, യുവതി തെരേസ മാർട്ടിനെ അവളുടെ പിതാവ് സ്വിസ് ആൽപ്സ് മലനിരകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ, മഞ്ഞ് മൂടിയ കൊടുമുടികൾ നീലാകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ വിസ്മയപ്പെട്ടു. തന്റെ ആത്മകഥയായ Story of a Soul എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ, ആ കൊടുമുടികളുടെ സൗന്ദര്യം സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മുൻരുചി തന്നുവെന്നും, ആത്മാവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു ദർശനം തന്നുവെന്നും അവൾ എഴുതുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, തെരേസ അറിഞ്ഞിരുന്നു — അവൾക്ക് സ്വിസ് കൊടുമുടികളിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. അവളുടെ യഥാർത്ഥ വിശുദ്ധി ഒരു മലമുകളിൽ അല്ല, മറിച്ച് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, തണുത്ത, സാധാരണമായ ആശ്രമജീവിതത്തിലാണ് രൂപപ്പെട്ടത് — കുളിരുള്ള വെള്ളത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകുകയും, പ്രയാസകരമായ സഹോദരിമാരോടൊപ്പം സഹിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്. കൊടുമുടിയുടെ സൗന്ദര്യം അവൾക്ക് താഴ്വരയിലെ ജീവിതത്തിനുള്ള ഇന്ധനമായിരുന്നു. ദൈവീയ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ഓർമ്മയാണ് പിന്നീട് അവളുടെ ജീവിതം ആത്മീയ വരൾച്ചയിലും ഗുരുതരമായ ശാരീരിക രോഗങ്ങളിലും താഴ്ന്നപ്പോൾ അവളെ വിശ്വസ്തയായി നിലനിർത്തിയത്. തിരുവെഴുത്തിലെ പാഠങ്ങൾ (മർക്കോസ് 9:2–13) • ദൈവീയ ദർശനംയും ത്രിത്വവും: രൂപാന്തരം പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള വെളിപ്പെടുത്തലാണ്. പിതാവ് മേഘത്തിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നു, പുത്രൻ തന്റെ ദൈവികതയുടെ അജാതപ്രകാശത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നു, പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രകാശമുള്ള മേഘത്തിൽ അവരെ മറയ്ക്കുന്നു. ഇത് പഴയ നിയമത്തിലെ തിരുനിവാസം നിറച്ചിരുന്ന ശെഖീനാ മഹത്വത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. • ക്രിസ്തു, വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ പൂർണ്ണത: മോശെ തോറാഹിനെ (നിയമം) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, ഏലിയാ പ്രവാചകന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ സാന്നിധ്യം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നത് മുഴുവൻ പഴയ നിയമവും അവനിൽ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നതാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. മേഘം മാറിയപ്പോൾ മോശെയും ഏലിയാവും അപ്രത്യക്ഷരായി, ശിഷ്യന്മാർ “യേശു മാത്രം” കണ്ടു. നിയമവും പ്രവാചകന്മാരും ജീവവാക്കിനോട് വഴിമാറി. • പുത്രനെ കേൾക്കാനുള്ള പിതാവിന്റെ കല്പന: പിതാവ് ഒരു കല്പന മാത്രം നൽകുന്നു: “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയ പുത്രൻ. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിൻ” (മർക്കോസ് 9:7). മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, യേശു ശിഷ്യന്മാരോട് താൻ കഷ്ടപ്പെടുകയും, മരിക്കുകയും, ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുകയും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. “അവനെ കേൾക്കുക” എന്നത് അവന്റെ അത്ഭുതങ്ങളും മഹത്വവും മാത്രമല്ല, ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ കഠിനമായ ഉപദേശവും സ്വീകരിക്കണമെന്നർത്ഥം. • താഴ്വരയും കഷ്ടപ്പാടിന്റെ രഹസ്യവും: അവർ താബോർ മലയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, യേശു ഏലിയാവിന്റെ തിരിച്ചുവരവിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു, മുൻഗാമിയായി യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്, അവൻ രക്തസാക്ഷിത്വം അനുഭവിച്ചു (മർക്കോസ് 9:11–13). ക്രിസ്തു വ്യക്തമാക്കുന്നു: ഈസ്റ്റർ ഞായറാഴ്ചയിലേക്കുള്ള വഴി അനിവാര്യമായി ഗുഡ് ഫ്രൈഡേയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. കത്തോലിക്കാ ജീവിതത്തിനുള്ള പ്രായോഗിക നിർദ്ദേശങ്ങൾ • വിശുദ്ധ കുർബാന നമ്മുടെ താബോർ മല: ഓരോ തവണയും നാം വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ, നാം നമ്മുടെ സ്വന്തം മലയിൽ കയറുന്നു. വിശുദ്ധ യൂഖാരിസ്റ്റിയിൽ, അതേ മഹത്വമുള്ള ക്രിസ്തു അപ്പം, വീഞ്ഞ് എന്നീ ലളിതമായ മറവികളിലൂടെ തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നാം സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്നിന്റെ മുൻരുചി സ്വീകരിക്കുന്നു, അതിലൂടെ നമ്മുടെ ദൈനംദിന ചുമതലകളിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള ശക്തി ലഭിക്കുന്നു. • ആശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് ദൗത്യത്തിലേക്ക്: “റബ്ബി, ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്! നമുക്ക് മൂന്ന് കൂടാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം” എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞ പത്രോസിനെപ്പോലെ, നാം പലപ്പോഴും ആത്മീയമായ ഉയർച്ചകളിലും, റിട്രീറ്റ് അനുഭവങ്ങളിലും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആത്മീയ തത്ത്വശാസ്ത്രം “ആത്മീയ അമിതഭക്ഷണം” (spiritual gluttony) എന്നതിനോട് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ദൈവം നമ്മെ ആശ്വാസങ്ങൾ നൽകുന്നത്, നാം കൂടാരം പണിതു മറഞ്ഞിരിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ദൈനംദിന ത്യാഗങ്ങൾക്കും, കുടുംബ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾക്കും, അയൽക്കാരോടുള്ള സ്നേഹത്തിനും ശക്തി നൽകാനാണ്. • സക്രാമെന്റുകളിലും നിശ്ശബ്ദതയിലും ക്രിസ്തുവിനെ കേൾക്കുക: “അവനെ കേൾപ്പിൻ” എന്ന പിതാവിന്റെ കല്പന അനുസരിക്കാൻ, നാം അത്യധികം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ദേശ്യപൂർവ്വം നിശ്ശബ്ദത കണ്ടെത്തണം. നാം ഈ കേൾവിയെ അഭ്യസിക്കുന്നത്, ദിവസേന തിരുവെഴുത്ത് വായന (Lectio Divina), സഭയുടെ ഉപദേശങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത, നിശ്ശബ്ദമായ യൂഖാരിസ്റ്റിക് ആരാധന എന്നിവയിലൂടെ ആണ്. വ്യക്തിപരവും ചെറിയ ഗ്രൂപ്പുകളിലുമുള്ള ധ്യാനത്തിനുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ • മലമുകളെ തിരിച്ചറിയുക: നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം, സമാധാനം, അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തത (നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ "താബോർ മല") ആഴത്തിൽ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള സമയങ്ങൾ ഏതാണ്? ആത്മീയ വരൾച്ച, സംശയം, അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെ താഴ്വരയിൽ നടക്കുമ്പോൾ, ആ കൃപയുടെ ഓർമ്മ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ നിലനിർത്തുന്നു? • “അവനെ കേൾപ്പിൻ”: പിതാവ് തന്റെ പ്രിയ പുത്രനെ കേൾക്കാൻ നമ്മോട് കല്പിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്തു സ്വയംനിഷേധത്തെയും ക്രൂശിനെയും കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ. ഇപ്പോഴത്തെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏത് പ്രത്യേക മേഖലയിലാണ് — നിങ്ങളുടെ കുടുംബം, നിങ്ങളുടെ തൊഴിൽ, നിങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ ശീലങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനാ ജീവിതം — ക്രിസ്തു നിങ്ങളോട് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കാനും, ഒരു വെല്ലുവിളിയേറിയ സാഹചര്യത്തിലൂടെ അവനെ പിന്തുടരാനും ആവശ്യപ്പെടുന്നത്? • കുർബാനയിൽ നിന്ന് ദൗത്യത്തിലേക്ക്: ശിഷ്യന്മാർ മലയിൽ കൂടാരങ്ങൾ പണിതു താമസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലാത്തതുപോലെ, ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ അവസാനം (“Ite, missa est”) നാം അയക്കപ്പെടുന്നു. നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന യൂഖാരിസ്റ്റിന്റെ കൃപയും സാന്നിധ്യവും, നിങ്ങളുടെ ആഴ്ചയിലെ സാധാരണ, ആകർഷണമില്ലാത്ത “താഴ്വരകളിൽ” മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കാൻ എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകാം? സമാപന പ്രാർത്ഥന ആത്മീയമായ അലസതയുടെ പ്രലോഭനത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ. പ്രാർത്ഥനയിലും വിശുദ്ധ യൂഖാരിസ്റ്റിലും, നീ ഞങ്ങൾക്ക് നിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു ദർശനം നൽകുമ്പോൾ, ആ ആശ്വാസങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കാരുണ്യത്തിന് ഇന്ധനമാകട്ടെ. മലയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ വീടുകളിലേക്കും, തൊഴിൽസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും, സമൂഹത്തിലേക്കും അയയ്ക്കുക — നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള സാക്ഷികളായി, ദരിദ്രരെയും, കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെയും, വഴിതെറ്റിയവരെയും സേവിക്കാൻ ഉത്സുകരായി. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ നിന്നിലേക്കു സ്ഥിരമായി നിലനിർത്തണമേ, കർത്താവായ യേശുവേ, അതുവഴി ഈ ഭൂമിയിലെ താഴ്വരയിലെ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ഒരുദിവസം നിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ നിത്യപ്രകാശം സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ കാണുവാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയട്ടെ. ആമേൻ

MK 9-2-13 Syro-Malabar I Sunday of Eliya Sleeva Moosa

My dear brothers and sisters in Christ, today’s Gospel takes us up Mount Tabor, where Jesus is transfigured before Peter, James, and John. His face shines like the sun, His garments become dazzling white, and the Father’s voice thunders from the cloud: “This is my beloved Son. Listen to Him.” The Joke: It reminds me of a little story. An elderly Irish parishioner named Sean went up to his pastor after Mass, looking deeply troubled. "Father," Sean said, "I've got a terrible problem. Every Sunday, right after the Consecration, I feel like I'm caught up to the third heaven. I see a blinding white light, my heart is pounding with heavenly joy, and I think I'm experiencing the beatific vision!" The priest adjusted his glasses, looked kindly at Sean, and replied, "Sean, that’s not the Transfiguration. That’s the midday sun reflecting off the stained-glass window onto your bald head and your blood pressure acting up because you skipped breakfast." Even in our humor, we see the truth: the glory of God is not always what we imagine—it is revealed in Christ, and often hidden in ordinary signs. The Story: The St. Thérèse Glimpse In the late 19th century, before entering the Carmel of Lisieux, a young Thérèse Martin was taken by her father to the Swiss Alps. Standing on the heights, looking at the snow-capped summits reaching into the azure sky, she was overwhelmed by the majesty of God. She wrote in her autobiography, Story of a Soul, that the beauty of those peaks gave her a foretaste of heaven, a glimpse of the glory that awaits the soul. Yet, Thérèse knew she could not live on the Swiss peaks. Her true sanctity was not forged on a literal mountain, but within the hidden, cold, everyday confines of a cloistered convent, scrubbing laundry in freezing water and bearing with difficult sisters. The beauty of the summit was given to her as fuel for the valley. It was the memory of divine beauty that kept her faithful when her life later descended into spiritual dryness and severe physical illness. Scriptural Lessons (Mark 9:2–13) * The Divine Theophany and the Trinity: The Transfiguration is a profound revelation of the Holy Trinity. The Father speaks from the cloud, the Son is revealed in the uncreated light of His divinity, and the Holy Spirit overshadows them in the luminous cloud, reminiscent of the Shekinah glory that filled the Tabernacle in the Old Testament. * Christ, the Fullness of Revelation: Moses represents the Torah (the Law) and Elijah represents the Nevi'im (the Prophets). Their presence alongside Christ testifies that the entire Old Covenant finds its fulfillment in Him. When the cloud lifts, Moses and Elijah fade away, and the disciples see "Jesus only." The Law and Prophets yield to the Living Word. * The Father’s Command to Hear the Son: The Father gives a single imperative: "This is my beloved Son. Listen to him" (Mk 9:7). In the context of Mark's Gospel, Jesus had just told the disciples that He must suffer, die, and rise. To "listen to Him" means to accept not only His miracles and glory, but also His hard teaching on the Cross. * The Descent and the Mystery of Suffering: As they descend Mount Tabor, Jesus discusses Elijah's return, identifying the forerunner as John the Baptist, who suffered martyrdom (Mk 9:11–13). Christ makes it clear that the path to Easter Sunday passes inevitably through Good Friday. Practical Implications for Catholic Life * The Holy Mass as Our Mount Tabor: Every time we attend the Holy Sacrifice of the Mass, we ascend our own mountain. In the Holy Eucharist, the same glorified Christ reveals Himself under the humble veils of bread and wine. We receive a foretaste of the heavenly banquet so that we have the strength to return to our daily duties. * Moving from Consolation to Mission: Like St. Peter crying out, "Rabbi, it is good that we are here! Let us make three tents," we often want to cling to emotional spiritual highs and retreat experiences. Spiritual theology warns against "spiritual gluttony." God gives us spiritual consolations not so we build a tent and hide, but to fortify us for the valley of daily sacrifice, family responsibilities, and charity toward our neighbour. * Listening to Christ in the Sacraments and Silence: To obey the Father’s command to "Listen to Him," we must deliberately carve out silence from our hyper-connected lives. We practice this listening through the daily reading of Scripture (Lectio Divina), fidelity to the teachings of the Church, and silent Eucharistic Adoration. Questions for Personal & Small-Group Reflection * Recognizing the Mountaintops: When in your life have you experienced a profound sense of God’s presence, peace, or clarity (your personal "Mount Tabor")? How does the memory of that grace sustain you when you find yourself walking through spiritual dryness, doubt, or difficulty in the valley? * "Listen to Him": The Father commands us to listen to His beloved Son, especially when Christ speaks of self-denial and the Cross. In what specific area of your life right now—your family, your career, your private habits, or your prayer life—is Christ asking you to listen more closely and follow Him through a challenging situation? * From Mass to Mission: Just as the disciples could not stay on the mountain in their tents, we are sent forth at the end of every Mass ("Ite, missa est"). How can you carry the grace and presence of the Eucharist you receive into the everyday, unglamorous "valleys" of your week to serve those around you? Closing Prayer Deliver us from the temptation of spiritual complacency. When You grant us glimpses of Your heavenly glory in prayer and the Holy Eucharist, let those consolations fuel our charity. Send us down from the mountain into our homes, workplaces, and communities as radiant witnesses of Your love, eager to serve the poor, the suffering, and the lost. Keep our eyes fixed on You, Lord Jesus, so that through the trials of this earthly valley, we may one day come to behold the eternal radiance of Your resurrection in the Kingdom of Heaven. Amen.

Matthew 6:19–24 Syro-Malabar VII Sunday of Kaitha

Store up Treasures in Heaven Gospel: "Store up for yourselves treasures in heaven... If your eye is healthy, your whole body will be full of light. No one can serve two masters. You cannot serve both God and mammon." (Matthew 6:19-24) Jesus asks us the biggest question of our life: Where is your heart? 1. Where your treasure is, there your heart will be Jesus says: "Do not store up treasures on earth." Why? Because there are three enemies: Moth, rust, and thief. Our bank balance, gold, house, car, phone - everything has these three enemies. They will perish. But heavenly treasure has no enemies. What is heavenly treasure? - A rosary you prayed - An enemy you forgave - A donation you gave - A Holy Mass you attended - The comfort you gave to someone who was crying None of these will rust. This is our real Fixed Deposit. A Story: A rich man died. At the gate of heaven, St. Peter asked: "What have you brought?" The rich man said: "I built 10 houses, 5 cars, 100 sovereigns of gold." Peter said: "None of that is currency here. Did you ever GIVE anything to anyone on earth?" The rich man fell silent. Yes, what we take with us is only what we GAVE away. 2. The eye is the lamp - Your vision must be clear "If your eye is healthy..." The eye means our perspective, our attitude. A jealous eye - everyone looks like an enemy. A greedy eye - no matter how much you get, it is never enough. But a pure eye - you see God's blessing everywhere. Two people in the same family. One says "God gave me nothing." The other says "God gave me everything." The difference is not in wealth, but in the eye. 3. Two Masters - You must decide "You cannot serve both God and mammon (money)." The Catholic Church does not say money is bad. Money is a good servant, but a bad master. Today, for many people, the master is money. Should I go for Sunday Mass, or go for overtime work? Many choose money. Should I tell the truth, or lie to make a profit? Jesus says: Decide. You cannot stand in the middle. There are three Practical things for us: 1. One heavenly investment today: Help someone, forgive someone. 2. Examine your eye: From today, stop complaining and start giving thanks. 3. Choose your master: In my decisions, ask who is greater - God or money? Closing Prayer: Heavenly Father, open our eyes which run after treasures that perish. Help us to accept You alone as our Master. Amen.

Matthew 6:19–24 സീറോ-മലബാർ VII ഞായർ കൈത്ത

സ്വർഗത്തിൽ നിക്ഷേപം കരുതിവയ്ക്കുക സുവിശേഷം: "സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു നിക്ഷേപം കരുതിവയ്ക്കുവിൻ... നിന്റെ കണ്ണ് നിർമ്മലമാണെങ്കിൽ നിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ പ്രകാശപൂർണമായിരിക്കും. ആർക്കും രണ്ടു യജമാനന്മാരെ സേവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ദൈവത്തെയും മാമോനെയും ഒരുപോലെ സേവിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല." (മത്തായി 6:19-24) ഇന്ന് യേശു നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ ഹൃദയം എവിടെയാണ്? 1. എവിടെ നിക്ഷേപം, അവിടെ ഹൃദയം യേശു പറയുന്നു: "ഭൂമിയിൽ നിക്ഷേപം കരുതിവയ്ക്കരുത്." എന്തുകൊണ്ട്? മൂന്ന് ശത്രുക്കൾ ഉണ്ട്: പുഴു, തുരുമ്പ്, കള്ളൻ. നമ്മുടെ ബാങ്ക് ബാലൻസ്, സ്വർണം, വീട്, കാർ, ഫോൺ - എല്ലാത്തിനും ഈ മൂന്ന് ശത്രുക്കളുണ്ട്. നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ സ്വർഗ്ഗീയ നിക്ഷേപത്തിന് ശത്രുക്കൾ ഇല്ല. സ്വർഗ്ഗീയ നിക്ഷേപം എന്താണ്? - നാം ചെയ്ത ഒരു ജപമാല - ക്ഷമിച്ച ഒരു ശത്രു - കൊടുത്ത ഒരു ദാനം - പോയ ഒരു ദിവ്യബലി - കരഞ്ഞ ഒരാൾക്ക് കൊടുത്ത ആശ്വാസം ഇതൊന്നും തുരുമ്പെടുക്കില്ല. ഇതാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ FD. ഒരു കഥ: ഒരു ധനികൻ മരിച്ചു. സ്വർഗ്ഗവാതിൽക്കൽ വിശുദ്ധ പത്രോസ് ചോദിച്ചു: "എന്താ കൊണ്ടുവന്നത്?" ധനികൻ: "ഞാൻ 10 വീട്, 5 കാർ, 100 പവൻ സ്വർണം ഉണ്ടാക്കി." പത്രോസ്: "അതൊന്നും ഇവിടെ കറൻസി അല്ല. നീ ഭൂമിയിൽ ആർക്കെങ്കിലും കൊടുത്തതുണ്ടോ?" ധനികൻ നിശബ്ദനായി. അതെ, നാം കൊണ്ടുപോകുന്നത് നാം കൊടുത്തതു മാത്രമാണ്. 2. കണ്ണാണ് വിളക്ക് - കാഴ്ചപ്പാട് ശരിയാകണം "നിന്റെ കണ്ണ് നിർമ്മലമാണെങ്കിൽ..." കണ്ണ് എന്നാൽ നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാട്, മനോഭാവം. അസൂയയുള്ള കണ്ണ് - എല്ലാവരും ശത്രുക്കളായി തോന്നും. അത്യാഗ്രഹമുള്ള കണ്ണ് - എത്ര കിട്ടിയാലും മതിയാവില്ല. എന്നാൽ നിർമ്മലമായ കണ്ണ് - ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം എല്ലായിടത്തും കാണും. ഒരേ കുടുംബത്തിലെ രണ്ട് പേർ. ഒരാൾ പറയുന്നു "ദൈവം എനിക്ക് ഒന്നും തന്നില്ല". മറ്റെയാൾ പറയുന്നു "ദൈവം എനിക്ക് എല്ലാം തന്നു". വ്യത്യാസം സമ്പത്തിലല്ല, കണ്ണിലാണ്. 3. രണ്ട് യജമാനന്മാർ - തീരുമാനിക്കണം "ദൈവത്തെയും മാമോനെയും (പണത്തെയും) ഒരുമിച്ച് സേവിക്കാൻ കഴിയില്ല." കത്തോലിക്കാ സഭ പണം മോശമാണ് എന്ന് പറയുന്നില്ല. പണം നല്ല ദാസനാണ്, പക്ഷേ മോശം യജമാനനാണ്. ഇന്ന് പലരുടെയും യജമാനൻ പണമാണ്. ഞായറാഴ്ച ദിവ്യബലിക്ക് പോകണോ, ഓവർടൈം ജോലിക്ക് പോകണോ? പലരും പണത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. സത്യം പറയണോ, കള്ളം പറഞ്ഞ് ലാഭം ഉണ്ടാക്കണോ? യേശു പറയുന്നു: തീരുമാനിക്കൂ. നടുവിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല. നമുക്ക് വേണ്ടി 3 പ്രായോഗിക കാര്യങ്ങൾ: 1. ഇന്ന് ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ നിക്ഷേപം: ആർക്കെങ്കിലും ഒരു സഹായം ചെയ്യുക, ആരോടെങ്കിലും ക്ഷമിക്കുക. 2. കണ്ണ് പരിശോധിക്കുക: ഇന്ന് മുതൽ പരാതി പറയുന്നത് നിർത്തി നന്ദി പറയാൻ തുടങ്ങുക. 3. യജമാനനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക: എന്റെ തീരുമാനങ്ങളിൽ ദൈവം ആണോ, പണം ആണോ വലുത് എന്ന് ചിന്തിക്കുക. സമാപന പ്രാർത്ഥന: സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവേ, നശിച്ചുപോകുന്ന നിക്ഷേപത്തിനു പിന്നാലെ പോകുന്ന ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കണമേ. അങ്ങയെ മാത്രം യജമാനനായി സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.

John 6:16-24 സീറോ-മലബാർ VI ഞായർ കൈത്ത

1. സുവിശേഷ സംഗ്രഹം വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്ന യേശു: രാത്രിയായി. ശിഷ്യന്മാർ ബോട്ടിൽ കയറി കടലിന് കുറുകെ കഫർന്നാമിലേക്ക് പോയി. ഇരുട്ടായിരുന്നു, കാറ്റ് ശക്തമായിരുന്നു, കടൽ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നു. ഏകദേശം 5-6 കി.മി തുഴഞ്ഞപ്പോൾ യേശു വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നു ബോട്ടിനടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു. അവർ ഭയപ്പെട്ടു. യേശു പറഞ്ഞു: "ഞാനാണ്, ഭയപ്പെടേണ്ട." അവർ അവനെ ബോട്ടിലേക്ക് കയറ്റി. ഉടനെ ബോട്ട് പോകാനുദ്ദേശിച്ച കരയിൽ എത്തി. 2. കഥ: ഒരു മുക്കുവൻ രാത്രി കടലിൽ പോയി. പെട്ടെന്ന് വലിയ കൊടുങ്കാറ്റ് വന്നു. ബോട്ട് മുങ്ങാറായി. വെള്ളം കയറി തുടങ്ങി. അവൻ "കർത്താവേ രക്ഷിക്കേണമേ" എന്ന് അവൻ നിലവിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു. അപ്പോൾ ദൂരെ ഒരു വെളിച്ചം വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. അവൻ പേടിച്ച് ചോദിച്ചു: "ആരാണ്?!" എന്ന് അവൻ നിലവിളിച്ചു. ഒരു ശബ്ദം വന്നു: "ഞാനാണ്. നിന്റെ സഹോദരൻ. ഭയപ്പെടേണ്ട." എന്ന് മറുപടി വന്നു. അവനെ ബോട്ടിലേക്ക് കയറ്റിയ ഉടനെ, 3 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് തുഴഞ്ഞ് പോകേണ്ട ദൂരം 10 മിനിറ്റിൽ കര എത്തി. അപ്പോൾ ആ സഹോദരൻ പറഞ്ഞു: "നീ ഒറ്റയ്ക്ക് തുഴഞ്ഞപ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കൂടെ വന്നപ്പോൾ എളുപ്പമായി. പ്രിയരേ, അതാണ് യേശു നമുക്ക് ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ ജോലി, കുടുംബ പ്രശ്നം, സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പഠനം... ഇതെല്ലാം "കൊടുങ്കാറ്റ്" ആണ്. നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്ക് തുഴയുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, തളരുന്നു. "കർത്താവേ, എന്റെ ബോട്ടിൽ കയറേണമേ" എന്ന് പറയുമ്പോൾ സമാധാനമാകും. 3. ഒരു ചെറിയ തമാശ ഒരാൾ കടലിൽ മുങ്ങിത്താഴുകയാണ്. "ദൈവമേ എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ" എന്ന് ഉറക്കെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ആദ്യം ഒരു ബോട്ട് വന്നു: "കയറൂ" അവൻ: "വേണ്ട, ദൈവം എന്നെ രക്ഷിക്കും" പിന്നെ മറ്റൊരു ബോട്ട് വന്നു: "കയറൂ" അവൻ: "വേണ്ട, ദൈവം രക്ഷിക്കും" അവസാനം അവൻ മുങ്ങി മരിച്ചു. സ്വർഗത്തിൽ ചെന്ന് ദൈവത്തോട് പരാതി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചതല്ലേ? എന്താ രക്ഷിക്കാത്തത്?" ദൈവം: "മോനേ, ഞാൻ രണ്ട് ബോട്ട് അയച്ചില്ലേ? അതിലും കൂടുതൽ എന്താ വേണ്ടത്? ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ നമ്മളും ചിലപ്പോൾ യേശുവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. അവൻ അയക്കുന്ന "ബോട്ടുകൾ" - അതായത് സുഹൃത്തുക്കൾ, വചനം, കൂദാശകൾ - നമ്മൾ അവഗണിക്കുന്നു. 4. സന്ദേശം: കൊടുങ്കാറ്റിൽ യേശു പറയുന്നത് "ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്, ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്നാണ്. അവനെ നമ്മുടെ ബോട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാം. ആമേൻ. നമുക്കുള്ള 3 പാഠങ്ങൾ i.കൊടുങ്കാറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് തുഴയരുത്: പ്രാർത്ഥന, ദിവ്യബലി, കുടുംബ പ്രാർത്ഥന = യേശുവിനെ ബോട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുക. ii."ഞാനാണ്": യേശു കൊടുങ്കാറ്റ് നീക്കി തരും എന്ന് പറഞ്ഞില്ല. "ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്" എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ മതി. iii.ഭയം → വിശ്വാസം → ലക്ഷ്യം: യേശു കയറിയപ്പോൾ ഉടനെ കര എത്തി. അവനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരം വേഗം ആകും. അവസാന പ്രാർത്ഥന: കർത്താവേ, എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുട്ടിലും കൊടുങ്കാറ്റിലും "ഞാനാണ്, ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്ന് നീ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കേണമേ. എന്റെ ബോട്ടിലേക്ക് കയറേണമേ. ആമേൻ.

John 6:16-24 Syro-Malabar VI Sunday of Kaitha

Jesus Walks on Water Gospel Summary: When evening came, the disciples got into a boat and went across the sea to Capernaum. It was dark, the wind was strong, and the sea was rough. They had rowed about 3-4 miles when they saw Jesus walking on the water. They were terrified. But Jesus said, "It is I; do not be afraid." Then they were willing to take him into the boat, and immediately the boat reached the shore. 1. The Point of the Gospel3 things are happening here: Darkness + Storm = The struggles of life. Disciples were doing the right thing, obeying Jesus, but still facing storm. Fear = When Jesus appears differently, we don’t recognize Him. We think “ghost” instead of “God”. “It is I; do not be afraid” = The moment Jesus enters, fear goes and destination comes faster. “Immediately the boat reached shore.” 2. A Story for This There was a fisherman in Kerala. Every night he went to sea. One night there was a huge storm. His boat was tossed, water was coming in. He was praying and crying. Suddenly he saw a light far away walking on the water toward him. He screamed, “Who are you?!” The voice said, “It’s me, your brother. I came in another boat. Don’t be afraid.” He let his brother’s boat tie to his. The moment they tied together, the storm calmed and they reached shore in 10 minutes. The brother said: “You were rowing alone for 3 hours. With me, 10 minutes.” That’s what Jesus does. We row and row in our job, family, studies, anxiety... and the moment we say “Lord, come into my boat,” the journey becomes possible. 3. A Small Joke A man was drowning. He prayed, “God save me!” A boat came: “Get in.” He said, “No, God will save me.” Another boat came: “Get in.” He said, “No, God will save me.” He drowned. In heaven he asked God, “Why didn’t you save me?” God said, “I sent you two boats! What more do you want?” 😅Like the disciples, sometimes Jesus comes in ways we don’t expect. If we’re too busy being afraid, we miss Him. 4. Application for Us Today In the Storm, Don’t Row Alone: Prayer, sacraments, community = inviting Jesus into the boat. “It is I”: Jesus doesn’t say “I’ll remove the storm.” He says “I am with you in the storm.” That’s enough. Fear to Faith: The disciples went from terror → to peace → to immediately reaching shore. When we welcome Jesus, we also reach our “shore” faster. Closing Prayer: Lord Jesus, in the darkness and storms of my life, help me hear You say “It is I; do not be afraid.” Come into my boat. Amen.

Matthew 14:22–33 സീറോ-മലബാർ IV ഞായർ കൈത്ത / Latin XIX Sunday in Ordinary Time

പ്രത്യാശയുടെ കരം: ജീവിതത്തിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകളിൽ ഈശോയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ ഉയർത്താം ആമുഖം രാത്രിയുടെ അ യാമങ്ങളിൽ ഒരു ചെറിയ വള്ളത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുകയാണെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. ചുറ്റും ഇരുട്ട്, കാറ്റ് ആഞ്ഞുവീശുന്നു, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തിരമാലകൾ വള്ളത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞടിക്കുന്നു. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ എല്ലാവരും പരിഭ്രാന്തരായിരിക്കുന്നു. ഗലീലി കടലിൽ ശിഷ്യന്മാരും ഇതേ അവസ്ഥയിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയത്. അതൊരു പഴയ സമുദ്രയാത്രയുടെ കഥ മാത്രമല്ല; നമ്മുടെ തന്നെ ജീവിതയാത്രയുടെ നേർക്കാഴ്ചയാണിത്. സാമ്പത്തിക പ്രയാസങ്ങൾ, കുടുംബത്തിലെ ആശങ്കകൾ, ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, മാനസികമായ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി കൊടുങ്കാറ്റുകൾ നമ്മളും ജീവിതത്തിൽ അഭിമുഖീകരിക്കാറുണ്ട്. ഈ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ ഭയപ്പെടാതെ എങ്ങനെ മുന്നോട്ടുപോകാമെന്ന് വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു കഥ: വിശ്വാസത്തിന്റെ നങ്കൂരം കടലിലെ ശക്തമായ തിരമാലകളെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന ഒരു പാറക്കെട്ടിനു മുകളിൽ വർഷങ്ങളോളം സേവനം ചെയ്ത ഒരു പഴയ ലൈറ്റ് ഹൗസ് കീപ്പറുടെ കഥയാണിത്. ഒരിക്കൽ, അവിടെയൊരു കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടായ രാത്രിയിൽ, അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സന്ദർശകൻ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു: "ഈ വലിയ തിരമാലകളിൽ ഈ ലൈറ്റ് ഹൗസ് തകർന്നുപോകുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് പേടിയില്ലേ?" അദ്ദേഹം ശാന്തമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: "കാറ്റിന് എത്ര വേഗത്തിൽ വീശാം, തിരമാലകൾക്ക് എത്ര ഉയരത്തിൽ ആഞ്ഞടിക്കാം. പക്ഷേ ഈ ഗോപുരം പണിതിരിക്കുന്നത് ഉറച്ച പാറമേലാണ്. കടലിനെ ശാന്തമാക്കുകയല്ല എന്റെ ജോലി, മറിച്ച് കപ്പലുകൾക്ക് വഴിതെറ്റാതിരിക്കാൻ വെളിച്ചം എപ്പോഴും ജ്വലിപ്പിച്ചു നിർത്തുക എന്നതാണ്." ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലും ശിഷ്യന്മാർ എതിർകാറ്റിൽ പെട്ട് ഉഴലുകയാണ്. ഈശോ അവരെ പറഞ്ഞയച്ച ശേഷം മലമുകളിൽ പ്രാർത്ഥനയിൽ ആയിരുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നമ്മെ കൈവിട്ട് ഈശോ അകന്നുപോകുന്നില്ല. ഇരുളടഞ്ഞ യാമങ്ങളിൽ അവിടുന്ന് നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു. ശിഷ്യന്മാരുടെ അരികിലേക്ക് ഈശോ വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്നു വരുന്നതു കണ്ട് പത്രോസ് വലിയൊരു വിശ്വാസത്തോടെ ചോദിക്കുന്നു: "കർത്താവേ, നീയാണെങ്കിൽ വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്ന് നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് വരാൻ എന്നോട് കല്പിക്കൂ." ഈശോ "വരൂ" എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ പത്രോസ് വള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ആ അത്ഭുത കടലിലൂടെ നടന്നു. പത്രോസിന്റെ കണ്ണുകൾ പൂർണ്ണമായും ഈശോയിലായിരുന്നിടത്തോളം കാലം ആ പ്രകൃതി നിയമങ്ങളെല്ലാം അവന് കീഴടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ ശക്തമായ കാറ്റും തിരമാലകളും കണ്ട് അവൻ ഭയന്നുപോയി. ഈശോയിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിച്ച് തിരമാലകളിലേക്ക് നോക്കിയ ആ നിമിഷം അവൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നുതുടങ്ങി. എന്നാൽ ശ്രദ്ധിക്കുക, താഴ്ന്നുതുടങ്ങിയ ഉടൻ പത്രോസ് സ്വന്തം നീന്തൽ മികവുകൊണ്ടോ മറ്റു വഴികൾ തേടിയോ രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കിയില്ല. പകരം അവൻ വിശുദ്ധ ലിഖിതത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തവും ചെറുതുമായ ആ പ്രാർത്ഥന ചുരുങ്ങി: "കർത്താവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ!" ഉടൻ തന്നെ ഈശോ തന്റെ കരം നീട്ടി അവനെ പിടിച്ചുയർത്തി. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള സന്ദേശം പത്രോസിന്റെ അനുഭവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും പലപ്പോഴും ആവർത്തിക്കപ്പെടാറില്ലേ? നമ്മൾ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ തുടങ്ങുമ്പോഴോ വലിയ പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടുമ്പോഴോ വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു ചെറിയ തിരിച്ചടി ഉണ്ടായാൽ—ഒരു മോശം മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ടോ, സാമ്പത്തിക തകർച്ചയോ, കുടുംബപരമായ പ്രശ്നങ്ങളോ വരുമ്പോൾ—നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ ഈശോയിൽ നിന്ന് അകലുന്നു. നമ്മൾ നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങളുടെ "കാറ്റിലേക്കും തിരമാലകളിലേക്കും" മാത്രം നോക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ നിരാശയിലേക്ക് ആണ്ടുപോകുന്നു. ഇന്നത്തെ വായനകൾ നമുക്ക് രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു തരുന്നു: * ജീവിതത്തിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ അർത്ഥമാക്കുന്നത് ഈശോ നമ്മെ കൈവിട്ടു എന്നല്ല. രാത്രിയുടെ അ യാമങ്ങളിൽ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് അവിടുന്ന് വന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട നിമിഷങ്ങളിലും ഈശോ നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്. * നമ്മൾ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ സഹായം ഉടനടി ഉണ്ടാകും. പത്രോസ് മുങ്ങിത്താഴുമ്പോൾ ഈശോ അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് ഉടൻ തന്നെ തന്റെ കരം നീട്ടി പിടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ജീവിതത്തിന്റെ വലിയ തിരമാലകൾ നിങ്ങളെ തളർത്താൻ നോക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ഈശോയിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകരുത്. അവിടുത്തെ നോക്കി വിശ്വസ്തയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുക: “കർത്താവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ!” അവിടുന്ന് എപ്പോഴും തന്റെ കരം നീട്ടി നമ്മെ താങ്ങാനും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന് സമാധാനം നൽകാനും കൂടെയുണ്ട്.

Mathew 14:22–33 Syro-Malabar IV Sunday of Kaitha / Latin XIX Sunday in Ordinary Time

Homily: Keeping Our Eyes on the Savior in the Midst of Life's Storms Introduction Imagine sitting in a small boat in the dead of night. The wind is howling, the waves are crashing violently against the wooden hull, and spray is blinding your eyes. Panic sets in. You feel entirely helpless. This was the terrifying reality for the disciples on the Sea of Galilee. Yet, this Gospel scene is more than just an ancient maritime story; it is a vivid portrait of our own human journey. We all face unexpected storms—financial stress, family anxieties, health crises, or moments of profound inner doubt. In these trials, the Gospel of Matthew invites us to look closely at what happens when the waves rise and how Jesus responds to our fears. The Story: The Anchor of Faith Consider the true story of a veteran lighthouse keeper who spent decades stationed on a treacherous, wave-battered rock off the coast. One stormy night, a visitor who was trapped there with him looked out at the churning, mountainous waves and asked, "Aren't you terrified that the lighthouse will be swept away?" The old keeper smiled calmly and replied, "The winds can roar and the waves can crash all they want, but this tower is built on solid bedrock. My job isn't to calm the sea; my job is to keep the light burning bright so ships don't lose their way." In our Gospel today, the disciples are tossed by a contrary wind. Jesus sends them ahead while He spends time on the mountain in prayer. Even when we feel abandoned in the middle of our struggles, Christ is interceding for us. When He finally comes to them walking on the water, Peter steps out in bold faith. As long as Peter keeps his eyes fixed firmly on Jesus, he defies nature and walks above the chaos. But the moment he glances away to look at the howling winds and the fierce waves, fear creeps into his heart, and he begins to sink. Notice what Peter does next—he doesn't try to swim harder or figure it out on his own. Instead, he utters the shortest, most powerful prayer in Scripture: "Lord, save me!" And Scripture tells us that immediately, Jesus reaches out His hand and catches him. Application for Our Daily Lives How often do we mirror Peter's experience? We start our projects, face our daily challenges, or try to live out our faith with great enthusiasm. But the moment an unexpected problem arises—a negative medical report, a sudden job loss, or a broken relationship—we take our eyes off Christ. We begin looking only at the "wind and waves" of our problems, and down we go into anxiety, despair, and doubt. Today’s readings remind us of two vital truths: * The storms of life do not mean Jesus has abandoned us. Just as He walked toward the disciples in the fourth watch of the night, He comes to us precisely when things look darkest. * God’s rescue is immediate when we call out. Jesus doesn’t lecture Peter while he is drowning; He immediately stretches out His hand. When the heavy winds of life threaten to pull you under, remember that you do not need extraordinary strength—you only need to turn your gaze back to the Lord and pray, “Lord, save me!” He is always ready to catch you by the hand, calm the chaos, and bring peace to your troubled heart.

Luke 10:38-42; സീറോ-മലബാർ III ഞായർ കൈത്ത

1.കഥ: ശതകോടീശ്വരന്റെ പോക്കറ്റ് ആഡംബരക്കപ്പലിൽ അപൂർവ്വമായി ഒരു വാരാന്ത്യ വിശ്രമ യാത്ര നടത്താൻ തീരുമാനിച്ച ഒരു ശതകോടീശ്വരനായ വ്യവസായിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രശസ്തമായ കഥയുണ്ട്. സൂര്യാസ്തമതം ആസ്വദിച്ച് കപ്പലിന്റെ കൈവരിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് കപ്പലിന് കുറുകെ ഒരു കാറ്റടിച്ചു. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയതും, വിലകൂടിയതും, വജ്രങ്ങൾ പതിച്ചതുമായ സ്വിസ് വാച്ച് തെറിച്ചു വീഴ്ത്തി. ആ വാച്ച് കൈവരിയിലൂടെ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണ് ആഴമേറിയ കടലിലേക്ക് വീണു. ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ, ഒട്ടും മടിക്കാതെ, അദ്ദേഹം തന്റെ ഇറ്റാലിയൻ ലെതർ ഷൂകളും വിലകൂടിയ കോട്ടും അഴിച്ചുമാറ്റി, കടലിലെ അലമാലകളിലേക്ക് നേരെ ചാടാൻ തയ്യാറെടുത്തു. അടുത്തുകൂടിയ ഒരു വിനോദസഞ്ചാരി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾക്ക് ഭ്രാന്താണോ?! അതൊരു വെറും വാച്ചല്ലേ? നിങ്ങൾ ഒരു ശതകോടീശ്വരനാണ്! നാളെ ഇതുപോലെയുള്ള നൂറ് വാച്ചുകൾ കൂടി നിങ്ങൾക്ക് വാങ്ങാമല്ലോ!" ശതകോടീശ്വരൻ ആ ടൂറിസ്റ്റിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി, തട്ടിമാറ്റി തിരിച്ചടിച്ചു, "നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല! ആ വാച്ചിൽ വജ്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്—എന്റെ എല്ലാ താക്കോലുകളും പേഴ്സും എന്റെ ഹൃദയവും അതിനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു! ഞാൻ ആരാണെന്നതിന്റെയെല്ലാം സർവ്വസ്വവും ആ ഒരൊറ്റ വസ്തുവിലാണ്!" അങ്ങനെ അദ്ദേഹം താഴേക്ക് ചാടി. 2.സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ തീപ്പൊരി സുവിശേഷത്തിൽ യേശു നമ്മോട് ഹൃസ്വമായ ചില ഉപമകൾ പറയുന്നു: ഒരു മനുഷ്യൻ വയലിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന നിധി കണ്ടെത്തുന്നു; ഒരു വ്യാപാരി വിലയേറിയ മുത്ത് കണ്ടെത്തുന്നു; ഒരു മീൻപിടുത്തക്കാരൻ കടലിലേക്ക് വലയെറിയുന്നു. ഈ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ഉപമകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പെട്ടെന്നുള്ളതും തീവ്രവുമായ പ്രതികരണം ശ്രദ്ധിക്കുക. നിധി കണ്ടെത്തിയ മനുഷ്യനും മുത്ത് കണ്ടെത്തിയ വ്യാപാരിയും ഒട്ടും മടിക്കുന്നില്ല. അവർ ഒരു കമ്മിറ്റി ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല. ഒരു ഫോകസ് ഗ്രൂപ്പും നടത്തുന്നില്ല. പകരം, തിരുവെഴുത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് അവർ "ആഹ്ലാദത്തോടുകൂടി" പോയി തങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ളതെല്ലാം വിറ്റുവെന്നാണ്. ഓരോ അവസാന സ്വത്തും, ഓരോ ബാക്ക്-അപ്പ് പ്ലാനും, ഓരോ സുരക്ഷാ കവചവും വിറ്റ് അവർ ആ വയലും മുത്തും സ്വന്തമാക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം അവർ തങ്ങളുടെ മുന്നിൽ കണ്ടത് പരമമായ വിലമതിപ്പുള്ള വസ്തുവായിരുന്നു. മറ്റെല്ലാറ്റിനെയും അപേക്ഷിച്ച് തങ്ങൾ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്ന ബാക്കിയെല്ലാം വെറും പ്ലാസ്റ്റിക് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ മാത്രമാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 3.നാം നിധി നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ട് വഴികൾ സഹോദരങ്ങളെ, സ്വർഗ്ഗരാജ്യം—അതായത് സാക്ഷാൽ യേശുക്രിസ്തുവും ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതം—നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്നെയുണ്ട്. എന്നാൽ ശതകോടീശ്വരന്റെ കരുതിക്കൂട്ടിയ വാച്ച് പോലെ അല്ലാതെ, വിലയേറിയ മുത്ത് പോലെ നാം ഇതിനെ എത്രതവണ കാണുന്നുണ്ട്? 1. അരമനസ്സോടെയുള്ള ക്രിസ്തുജീവിതം: നമുക്ക് ദൈവത്തെ വേണം, പക്ഷേ കൂടെ ഒരു സുരക്ഷിത ഇൻഷുറൻസ് പോളിസിയും വേണം. ദൈവത്തിന് എല്ലാം നൽകിയാൽ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഭയന്ന്, നമ്മുടെ സ്വന്തം അജണ്ടകളിലും സുഖസൗകര്യങ്ങളിലും പാപങ്ങളിലും നാം നമ്മുടെ കൈകൾ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു. 2. ശീലങ്ങളുടെ മിഥ്യാധാരണ: കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ വല വലിച്ചുകയറ്റുന്ന മീൻപിടുത്തക്കാരെപ്പോലെ, ശീലത്താൽ മാത്രം നാം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ യാന്ത്രികമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. പഴക്കം കൊണ്ട് കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു, കടപ്പാട് കൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, എന്നാൽ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തണുത്തുറയാൻ അനുവദിക്കുന്നു. 4.ഗൃഹനാഥന്റെ കലവറ ഈ അധ്യായം യേശു ഒരു വിചിത്രവും മനോഹരവുമായ രൂപകത്തോടെയാണ് അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്. ശിഷ്യന്മാർ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയോ എന്ന് ചോദിക്കുകയും, അവർ അതേ എന്ന് മറുപടി നൽകുമ്പോൾ, അവരെ "പുതിയതും പഴയതുമായത് തന്റെ കലവറയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുക്കുന്ന ഗൃഹനാഥനോട്" അദ്ഭുതകരമായി ഉപമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കത്തോലിക്കരായ നമുക്ക് അതിമനോഹരമായ ഒരു കലവറയുണ്ട്. നമുക്ക് "പഴയ" നിധികളുണ്ട്: തിരുവെഴുത്തുകൾ, 2,000 വർഷത്തെ സഭാ പാരമ്പര്യം, വിശുദ്ധരുടെ ജ്ഞാനം, സുവിശേഷത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത ധാർമ്മിക സത്യങ്ങൾ. കൂടാതെ നമുക്ക് "പുതിയ" നിധികളുമുണ്ട്: നമ്മുടെ ആധുനിക ആകുലതകൾക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും തൊഴിലിടങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ, ഇന്ന് 2026-ൽ, ക്രിസ്തുവിനെ പ്രകടമാക്കാൻ ദൈവം നമ്മെ എങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്നത്. ഈ നിധികളെയെല്ലാം ഒരു ഖജനാവിൽ പൂട്ടിയിടാൻ നമുക്ക് കഴിയുകയില്ല. നമ്മുടെ ഹൃദയ വാതിലുകൾ മലർക്കെ തുറന്ന്, സുവിശേഷത്തിന്റെ സന്തോഷം യാഥാർത്ഥ്യത്തിനായി ദാഹിക്കുന്ന ലോകത്തിലേക്ക് ചൊരിയേണ്ടവരാണ് നാം. 5.ഉപസംഹാരം: നിങ്ങളുടെ കൈകളിൽ എന്താണുള്ളത്? ഈ ആഴ്ച നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ഒന്ന് പരിശോധിക്കുക. നിങ്ങൾ നിക്ഷേപിക്കേണ്ട "വയൽ" എന്താണ്? അനശ്വരമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരേയൊരു വസ്തുവിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതിനായി, യേശു നിങ്ങളോട് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ശീലമോ ശ്രദ്ധതിരിക്കലോ ഭയമോ എന്താണ്? സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ഒരു ഭാരമല്ല; അത് പരിശുദ്ധവും മായമില്ലാത്തതുമായ ആഹ്ലാദമാണ്. വ്യാപാരിയെയും വയലിലെ മനുഷ്യനെയും പോലെ, ഒരിക്കലും തുരുമ്പെടുക്കാത്തതോ മങ്ങിപ്പോകാത്തതോ എടുത്തുമാറ്റപ്പെടാത്തതോ ആയ ഒരേയൊരു നിധിക്കായി എല്ലാം റിസ്ക് ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യം നമുക്കുണ്ടാകട്ടെ.

Luke 10:38-42; സീറോ-മലബാർ III ഞായർ കൈത്ത

1.നിധിയും വിലയേറിയ മുത്തും യേശു പറയുന്നു: സ്വർഗ്ഗരാജ്യം വയലിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നിധിപോലെയും വിലയേറിയ മുത്തുപോലെയും ആണ്. നിധി കണ്ട മനുഷ്യൻ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാം വിറ്റ് വയൽ സ്വന്തമാക്കുന്നു. മുത്തു കണ്ട വ്യാപാരി തന്റെ എല്ലാം വിറ്റ് അത് സ്വന്തമാക്കുന്നു. സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്: ദൈവരാജ്യം ലോകത്തിലെ ഏതു സമ്പത്തിലും അധികം വിലപ്പെട്ടതാണ്. 2.ജീവിതത്തിലെ വെല്ലുവിളി: നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും ലോകസമ്പത്തുകൾ, സ്ഥാനങ്ങൾ, സുഖങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ യേശു ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സന്തോഷം എല്ലാത്തിനെയും മറികടക്കുന്നു എന്നതാണ്. യഥാർത്ഥ ശിഷ്യത്വം നഷ്ടം അല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ ലഭിക്കുന്ന മഹത്തായ നേട്ടമാണ്. 3.വലയും വിധിയും: യേശു വലയുടെ ഉപമയും പറയുന്നു. വലയിൽ എല്ലാ തരത്തിലുള്ള മീനുകളും പിടിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അവസാനം നല്ലവ മാത്രം സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് അന്തിമവിധിയുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. വിശ്വസ്തമായി ജീവിക്കുന്നവർ മാത്രമേ ദൈവരാജ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയുള്ളു. 4.ഒരു ചെറിയ കഥ: ഒരു മനുഷ്യൻ വഴിയിൽ ഒരു ലോട്ടറി ടിക്കറ്റ് കണ്ടെത്തി. നമ്പറുകൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അത് കോടികൾ വിലവരുന്ന വിജയ ടിക്കറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി! വീട്ടിലെത്തി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഭാര്യ പറഞ്ഞു: “ഇത്ര ആവേശം വേണ്ട, ഇപ്പോഴും പണം കൈയിൽ വന്നിട്ടില്ലല്ലോ!” മനുഷ്യൻ മറുപടി നൽകി: “പണം കൈയിൽ ഇല്ലെങ്കിലും, ഞാൻ ഇതിനകം കോടീശ്വരനാണെന്ന് അറിയുന്നു!” 5.ഇതാണ് വിശ്വാസം. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണത നമ്മൾ ഇപ്പോൾ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, ക്രിസ്തുവിൽ നമ്മൾ ഇതിനകം സമ്പന്നരാണ്. 6.ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗം: • നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട നിധിയായി കരുതുക. • ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങൾ വിട്ടുകളയുക. • സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുക, കാരണം ദൈവരാജ്യം ഇതിനകം നിങ്ങളുടെതാണ്. 7.അവസാന ചിന്ത: സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ഭാവിയിൽ മാത്രം ലഭിക്കുന്ന വാഗ്ദാനം അല്ല, മറിച്ച് ഇന്ന് തന്നെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിൽ നമ്മൾ കണ്ടെത്തിയ നിധി ഏറ്റവും വലിയതാണ്.

Mathew 13:44–52-Syro-Malabar-III Sunday of Kaitha

1.The Story: The Billionaire’s Pocket: There is a classic story about a multi-millionaire industrialist who decided to take a rare, relaxing weekend cruise on a luxury liner. While standing at the railing admiring the sunset, a sudden, violent gust of wind whipped across the deck. It blew off his brand-new, ultra-expensive, custom-made Swiss watch—a watch encrusted with diamonds that was worth a small fortune. The watch slipped through the railing and plunged straight into the deep, dark ocean. Without missing a beat, without a moment of hesitation, the billionaire instantly kicked off his Italian leather shoes, ripped off his expensive suit jacket, tore off his tie, and prepared to dive straight over the side of the ship into the crashing waves. A nearby tourist grabbed him by the arm, shouting, "Are you out of your mind?! It's just a watch! You're a billionaire! You can buy a hundred more just like it tomorrow!" The millionaire glared at the tourist, shook him off, and yelled back, "You don't understand! That watch didn't just have diamonds—it had all my keys, my wallet, and my heart attached to it! Everything I am is tied up in that one thing!" And down he went. 2.The Spark of the Kingdom: In this Gospel passage, Jesus gives us a string of short, punchy parables: a man finds a treasure buried in a field; a merchant finds a pearl of great price; a fisherman casts a net into the sea. Notice the immediate, radical reaction of the characters in the first two parables. The man who finds the treasure and the merchant who finds the pearl do not hesitate. They don't form a committee. They don’t hold a focus group. Instead, Scripture tells us they go out "out of joy" and sell everything they own—every last possession, every backup plan, every security blanket—to buy that field and claim that pearl. Why? Because they recognized absolute value when they saw it. They realized that compared to this treasure, everything else they were clinging to was just plastic toys. 3.The Two Ways We Miss the Treasure: Brothers and sisters, the Kingdom of Heaven—which is Jesus Christ Himself and a life lived in communion with God—is right here in our midst. But how often do we treat it like the billionaire's spare watch rather than the pearl of great price? 1. The Trap of Half-Hearted Christian life: We want God, but we also want a comfortable insurance policy on the side. We keep our hands tightly clenched around our own agendas, our own comforts, and our own sins, afraid that if we give God everything, we’ll end up short-changed. 2. The Illusion of Routine: Like the fishermen pulling up the net at the end of the age, we can sometimes coast through our faith on autopilot, attending Mass out of habit, saying prayers out of obligation, but letting our hearts grow lukewarm. 4.The Householder’s Storeroom: Jesus ends this chapter with a strange and brilliant image. He asks His disciples if they have understood these things, and when they say yes, He compares them to a householder who "brings out from his storeroom new things as well as old". As Catholics, we are blessed with a magnificent storeroom. We have the "old" treasures: Sacred Scripture, 2,000 years of Church Tradition, the wisdom of the saints, and the unchanging moral truths of the Gospel. And we have the "new" treasures: how God is calling us today, in 2026, in the middle of our modern anxieties, families, and workplaces, to make Christ known. We aren't meant to lock these treasures up in a vault. We are meant to fling open the doors of our hearts and let the joy of the Gospel spill out into a world that is desperately starving for something real. 5.Conclusion: What is in Your Hands?: Look at your life this week. What is the "field" you need to invest in? What is the habit, the distraction, or the fear that Jesus is asking you to let go of so that you can grab hold of the only thing that lasts for eternity? The Kingdom of Heaven isn't a burden; it is pure, unadulterated joy. May we have the courage, like the merchant and the man in the field, to risk everything for the only treasure that will never rust, fade, or be taken away.

Mathew 13:44–52-Syro-Malabar-III Sunday of Kaitha

1.The Treasure and the Pearl : Jesus tells us that the Kingdom of Heaven is like a treasure hidden in a field and a pearl of great price. Both men in the parables give up everything to obtain what they found. The lesson is simple yet profound: when we truly discover the value of God’s Kingdom, nothing else compares. 2.Living the Parable Today: We are often tempted to cling to possessions, status, or comfort. But the Gospel reminds us that the joy of following Christ outweighs every sacrifice. The man who sold everything was not sad, he was joyful, because he knew what he was gaining. 3.The Net and the Sorting: Jesus also speaks of the net that gathers fish of every kind. At the end of time, there will be a sorting. This is a call to live faithfully now, so that when the net is drawn, we are found among the righteous. 4.A Little Story to Reflect: A man once found a lottery ticket on the ground. He checked the numbers and realized it was the winning ticket worth millions! He rushed home, but his wife scolded him: “Why are you so excited? You haven’t even claimed it yet!” The man replied, “Even if I don’t have the money in my hand, I already know I’m rich!” 5.That’s what faith is like. Even if we don’t yet see the fullness of God’s Kingdom, we already know we are rich in Christ. The treasure is ours, and that certainty should fill us with joy. 6.Practical Takeaway: • Value your faith above all else. • Let go of attachments that keep you from God. • Live with joy, knowing the Kingdom is already yours. 7.Closing Thought The Kingdom of Heaven is not just a promise for tomorrow, but it begins today, in every choice we make. Let us seek it with all our heart, for in Christ we have found the greatest treasure of all.

Luke 10:38-42 Syro-Malabar - II Sunday of Kaitha- Homily

Luke 10:38–42, balances our deep tradition of faithful service (sevanam) with genuine prayer (prarthana). The Art of Sacred Presence: Listening First, Serving Second A Quick Story to Begin A heavily burdened mother once walked into a church, exhausted from a long week of work, cooking, cleaning, and taking care of three lively children. She knelt before the sanctuary, looked up at the crucifix, and prayed: "Lord, I know Mary chose the better part by sitting at Your feet... but if Martha hadn't stayed in the kitchen, nobody in that house would have eaten dinner! So please, give me Mary’s heart, but give my family Martha’s cooking!" We laugh because we get it. Most of us feel a lot like Martha—running around, carrying endless responsibilities, and trying our best to make sure everything gets done. Understanding Jesus’ Message When we read this Gospel, it is easy to assume Jesus is scolding Martha for cooking or praising Mary for doing nothing. But that would miss the heart of what Jesus is saying. In our Syro-Malabar tradition, hospitality (upacharam / atithisatkaram) and hard work are foundational values. We pride ourselves on opening our homes, serving tea to guests, and working tirelessly for our families and our parish communities. Jesus loved Martha’s generous heart, and He welcomed her service. So why did He say, "Martha, Martha, you are anxious and worried about many things"? Jesus wasn't upset with Martha's hands; He was concerned about her heart. * Martha allowed her tasks to pull her away from the person of Jesus. * She became so focused on doing things for God that she forgot to be with God. * Her busyness turned into anxiety, and her anxiety turned into resentment toward her sister. The One Thing Necessary Mary recognized the unique gift standing right in front of her. The Word made Flesh had entered their living room! She chose to pause, sit at His feet, and absorb His presence before doing anything else. In our Eastern Catholic heritage, contemplation and action—prayer and service—are never meant to be enemies. They are the two lungs of the Christian soul. * If we only pray without serving, our faith becomes lifeless. * If we only serve without praying, we burn out, become bitter, and lose our peace. We need Martha's hands, but we must guide them with Mary's heart. Taking This Into Your Week As you step out of the Qurbana today and return to your homes, jobs, and families: * Start from the Feet of Jesus: Before you jump into your daily task list or scroll through your phone, take five quiet minutes. Sit with the Holy Scriptures or in quiet prayer, letting God fill your cup before you try to pour into others. * Transform Work into Worship: When you prepare a meal, serve at parish events, or go to work, do it with Jesus beside you rather than treating Him as a distant supervisor checking your work. May the Lord give us the grace to slow down amidst our busy lives, to choose "the better part" in prayer, and then to serve our neighbor with joy and peace. Amen.